เมื่อวันที่ 19 ก.พ.65 น.ส.กมลชนก ศรีมงคล อายุ 32 ปี สาวผู้ใจบุญ อาชีพธุรกิจส่วนตัว เล่าว่าเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาตนได้มาเดินชื้อของที่ตลาดบางบัวทอง ต.โสนลอย อ.บางบัวทอง จ.นนทบุรี ในขณะที่ตนจอดรถและจะเดินเข้าตลาด ซึ่งในขณะที่ตนเดินอยู่ได้สังเกตุเห็นคุณตา อายุประมาณ 80 กว่าปีได้ ซึ่งตนก็ไม่เคยเห็นและไม่เคยรู้จักมาก่อนใส่เสื้อสก็อตสวมหมวกเดินถือตระกร้าหมากซึ่งเป็นทองหลืองมา1 อันซึ่งไม่ใหญ่มาก และคุณตาเดินมุงหน้าไปที่สถานธนานุบาล (โรงรับจำนำของรัฐ)

ซึ่งตนเห็นคุณตาแล้วเกิดความสงสารและได้ถามคุณตาว่าคุณตาจะไปไหนซึ่งคุณตาได้บอกกับตนว่าจะมาที่นี้แต่เขาเรียกไม่ถูกซึ่งเป็นโรงรับจำนำและคุณตาพูดว่าเอาอันนี้ไปฝากมันซึ่งเป็นตระกร้าทองเหลืองสวยงาม และตนได้ถามคุณตาว่าเอาไปฝากเขาได้เงินเท่าไร

คุณตาได้บอกกับตนว่าเขาไม่รู้หรอกคงให้เป็นร้อยแหละตนได้ถามกับตาไปว่าตาใช้เงินเท่าไหร่คุณตาได้บอกกับตนว่า 500 บาท ตนจึงได้ถามคุณตาไปว่า ตาตอนนี้มีเงินติดตัวอยู่เท่าไร คุณตาทำท่าหยิบถุงซิบที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อออกมาดู ในถุงซิบมีเงินอยู่เพียง30บาทเท่านั้น

ตนจึงถามต่อไปว่า แล้วคุณตามาที่นี้ยังไง คุณตาตอบว่านั่งรถฟรีมาแต่ตนก็ไม่ได้ถามว่านั่งรถอะไรมา จากนั้นตนจึงได้มอบเงินให้คุณตาไปจำนวน 1,000 บาท คุณตาเหมือนจะหยิบอะไรออกมาให้ก็ไม่ทราบแต่ตนไม่ได้รับไว้ เหมือนจะเป็นพระหรือเปล่าก็ไม่แน่ใจ แต่ตนก็ปฎิเสธที่จะรับไว้

หลังจากนั้นคุณตาก็เดินกลับออกไปโดยที่ไม่ได้เอาตะกร้าหมากเข้าไปยังสถานธนานุบาล โดยก่อนหน้าคุณตาก็ได้บอกกับตนว่าตะกร้าดังกล่าวเป็นของยาย (ภรรยา) ที่จากไปแล้ว ทำให้ตนรู้สึกอึ้งมาก ตนไม่รู้ว่าตะกร้าหมากอันนั้นจะมีมูลค่ามากน้อยแค่ไหน แต่มันเป็นของคนรักที่อยู่ร่วมกันมาทั้งชีวิตและจากไปแล้ว มันคงมีค่าทางจิตใจมาก เลยคิดว่าอยากให้คุณตาเอากลับไปเก็บไว้